Wegwijzers

Op één van mijn fietstochten ben ik drie keer door het centrum van Lelystad (!) gekomen. En dat terwijl ik bebouwde kom haat en hooguit als noodzakelijk kwaad op weg naar het volgende groen zie. Ineens stond ik onverhoeds weer op een punt dat me verdacht bekend voorkwam. En in de herhaling zag ik aan de hand van de kaart waar het fout was gegaan. In de buurt van een middelbare school had iemand een bord omgedraaid. “LEUK!” En daar was ik dus de weg bijster geraakt. Ik hoop nog steeds dat het een soort sociaal experiment betrof waar ook een werkstuk uit is voortgekomen – voor een cijfer!

Tussen Huissen en Bemmel is lang aan de weg gewerkt. Daar stond een bord 30 km/h (later 50 km/h). Als je daar daadwerkelijk 30 of 50 km/h ging rijden, werd je ronkend ingehaald door toeterende medeweggebruikers die je met kwaaie kop en gebaren voor gek verklaarden. En ze hebben een punt, want hoe vaak staat er niet zo’n bord terwijl er helemaal niet aan de weg wordt gewerkt. En hoe vaak zijn ze niet vergeten zo’n bord weer mee te nemen als ze al lang klaar zijn met de klus.

Andere koek is als je erop wordt gewezen dat de traject controle op de Pleijweg (A325) nog buiten werking is. Je mag dan hopen dat dat ook klopt! Maar aangezien er een waarschuwing kwam dat die op een gegeven moment wel wekte, zal dat ook wel zo geweest zijn. Maar hoe relevant zijn dit soort aanwijzingen eigenlijk? Je mag er hoe dan ook maximaal 80 km/h rijden.

De Huissensedijk bij ons achter is ook een prachtig voorbeeld van bewegwijzering. Het is een lekker stukje dijk om over te wandelen of over te fietsen, een geliefde Corona-boulevard dezer dagen, eenbaans en ongeschikt voor autoverkeer. Aan het begin staat een bord doodlopende weg behalve voor fietsers.

Dat klopt van geen meter! Maar dat is kennelijk de Arnhemse zienswijze. Want wil  je de dijk verder volgen richting Gelredome dan staat er soms wel en soms niet een rode paal midden op de weg. Maar je hoeft de dijk helemaal niet te blijven volgen. Als je bij boerderij Holthuizen links afslaat, en daarmee als het ware van de rand van de Arnhemse denkschijf afkukelt, rij je probleemloos via de Parkdreef Huissen en Loovelden in. Eigenlijk een sluiproute dus, en niks doodlopend.

De Huissense zienswijze is rigide. Wil je met de auto of motor vanuit Huissen de dijk op dan mag dat gewoon niet. Dit bord staat waar de Huissense wereld eindigt. Vanuit Arnhem mag je er dus doorheen rijden, vanuit Huissen niet. De gebeten hond is in dit geval de aanwonende op Holthuizerdijk nr. 16 voor wie geen uitzondering wordt gemaakt. (Niet dat die zich daar wat van aantrekt….)

De boven ons gestelden proberen ons aldus naar vermogen de weg te wijzen, maar hebben lang niet altijd de wijsheid in pacht. Er zit veelal niets anders op: we moeten ons zelf wegwijs maken! En weinig volkeren op de wereld lijken daar zo bedreven in als wij eigenwijze Nederlanders. Zou dat te maken kunnen hebben met onze ervaringen met de autoriteiten?

9 gedachten over “Wegwijzers

  1. Hans

    Het Huissense verkeersbordenbeleid ken ik niet zo goed maar de voorbeelden herken ik wel. Ik kom zelf ook wel eens van de mallotige borden tegen die totaal onlogisch zijn of geen enkele functie hebben.
    Overigens ken ik wel een verhaal van iemand die bij ons op de weg reed waar maximaal 50 gereden mocht worden. Als volgzame burger deed hij dat ook want als de overheid je dat voorschrijft moet je dat ook doen.
    Echter, met verbazing werd hij geflitst en dat stond hem niet aan. Teruggereden uiteraard met maximaal 50 km per uur en jawel hoor, weer deed de flitspijl zijn werk. Dat gebeurde dus 3x.
    Hij naar het politiebureau om hierover een klacht in te dienen. Hij kon hierop wachten omdat ze konden nagaan welke nummerborden geflitst waren. En jawel, hij stond er ook bij maar niet om de reden van max 50km maar hij was geflitst omdat hij zijn gordels niet droeg. Dus 3x een beste bekeuring.
    Zelfs een volgzame burger maakt dus kennelijk wel eens een fout. en trekt soms verkeerde conclusies.

  2. Margriet

    Herkenbaar! Hier op de Lingedijk is het grootste stuk 30 km. Dan volgt de gemeentegrens en dus ook het onvermijdelijke bord 60 km. Waag het niet! Direct na het bord is een scherpe bocht met links een huis en rechts knotwilgen die het zicht belemmeren. Dus of je belandt in de tuin onderaan de dijk of om de bocht tref je een wielrenner en/of wandelaars met hond… Maar ja, zo’n 60 km bord is nou eenmaal verplicht op de grens en dan gaat het verstand op 0.

  3. Ivo Peeters

    Rommelig, die wegwijzers, maar toch beter dan in Oekraine: daar wordt een kuil van een halve meter diep als het meezit aangegeven met een rechtopstaande stok.

  4. Adelbert

    Afvalwegwijzers maken steeds vaker melding van het streven naar een circulaire samenleving. Wat jou in Lelystad overkwam is waarschijnlijk een goedbedoelde poging van een verdoolde ziel om daaraan een bijdrage te leveren. Helaas niet erg a propos. De moraal, geheel in de geest van jouw blog: wantrouw wegwijzers!

  5. Olav

    ik moet eindelijk eens naar Huissen, de dijk ziet er uitnodigend uit. Ik was er in 1958 of zo. Daarna alleen nog voor een etentje en om een echte computer in actie te zien bij… jou! Lely stad ken ik ook, er stonden een 20 huizen in die tijd.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.