Schattig

Ha, eindelijk een leuk en vertederend blogje over twee jonge otters die met een pup knuffelen, of een chimpansee die zijn ananas eerlijk met een schildpad deelt? Nou, nee. Ik wou het deze keer over het Duitse woord “schattig” hebben, en dan allereerst in de negatieve betekenis zoals ik het in mijn jeugd heb leren kennen. Wolken, kou, regen en wind hadden we toen genoeg. Met vakantie wou je dan wel eens iets anders. Maar het zat meestal niet mee, want we gingen naar het Sauerland, de Vogelsberg of de Oostzeekust en niet zoals enkele gefortuneerde bofkonten naar Frankrijk, Italië of Spanje. Bovendien hadden ze in andere landen ander geld en spraken ze er geen Duits. Helemaal afgezien nog van de vraag of je je in die tijd als Duits gezin daar überhaupt kon vertonen. Vakantie betekende voor mij als kind: dikke truien, rubberen laarzen, regenjassen, koude beken en vochtige bossen. En niet alleen voor mij. Het populaire Westerwaldlied getuigt ervan dat dat gewoon zo was. En niet voor niets wordt het instrumentele stukje tussen strofes en refrein met het in alle opzichten passende woord “Eukalyptusbonbon” gevuld. Het is een klassieker geworden.

Zie ook Wikipedia: „Der Refrain des Westerwaldliedes fand auch Eingang in eine Ausgabe der Asterix-Comics. In Der Sohn des Asterix verkleidet sich ein römischer Legionär als Amme und singt einem Kind zur Beruhigung verschiedene Marschlieder vor, unter anderem O du schö-hö-höner Wä-hä-hesterwald, Eukalyptusbonum.“ (het laatste zou dus …“bonbon“ moeten zijn, beste Wikipedia of Asterix)

Enfin, en als je dan in zo’n pension of hotel zat dan bevond zich dat meestal ook nog in een dal waar de zon op een onbewolkte dag pas vanaf een uur of elf te zien was en om een uur of half vier alweer achter de bergrug verdween. En dan kon je niet anders dan constateren: Ganz schön schattig hier! Wie het meer onomwonden wenste uit te drukken: Scheiß Rheumatal! Soms restte wekenlang weinig anders dan kaartspelletjes doen en schaken.

Hoe anders vergaat het mijn kleinkinderen thans op fietsvakantie aan de Moezel. Ze schieten niet op van de hitte, kunnen alleen in de vroege ochtenduren op de fiets zitten en redden zich verder van ijsje naar zwembad en weer terug. Vandaag mogen ze op waterski’s afkoelen. Dat wel. Maar een einde van het hete en droge weer is niet in zicht. Ook niet in het Westerwald!

Dat doet me ook denken aan de tijden dat doorzonwoningen met tuin op het zuiden het summum waren. En zo hadden wij ook geen voorkeur voor een tuin op het noorden maar hebben die op de koop toegenomen. Lang heb ik ook de bomen in onze directe omgeving met ongenoegen steeds hoger zien worden en de opbrengst van de panelen zien minderen.

Tegenwoordig zucht ik steeds vaker opgelucht: Schattig!

2 gedachten over “Schattig

  1. Adelbert

    Om na de voetwassing mijn voeten nog een extra frisse touch te geven, baad ik ze vaak nog even in een eukalyptusbadje. Enkele druppels, ongeveer zoveel als er in zo’n snoepje zullen zitten, zijn al genoeg om de illusie van het Westerwald op te roepen. Vanaf nu ga ik er ook nog bij zingen a la die Geschwister Jakob. Mijn dag kan niet meer kapot!

  2. Margriet

    Dat van die verregende vakanties op een pensionboerderij in de Achterhoek herken ik. Laarzen en regenjasjes, en in de eerste drie dagen had je al je van de bieb meegebrachte boeken al uit. Nog 18 dagen te gaan! Maar ook veel spelen in het hooi, op de platte kar met de boer mee om de koeien te verweiden. Door het bos rijden op een ongezadeld paardje. Ik had het niet willen missen! En nu ga je 4 dagen naar Zeeland en hoopt dat je tuin niet verbrand is in die tussentijd. Elk jaar de boom voor de schuur snoeien omdat anders je zonnepanelen geen zon vangen. En dat helpt! In juli -2 kw verbruikt! Na 10 jaar doen die panelen t nog best. Een regenton erbij gezet, dus nu 350 liter gratis water voor planten en vogelbadjes. Ondertussen nauwelijks warm water uit de kraan gebruiken, je kan overal een list voor verzinnen. Van de winter zien we weer verder. Hoorde gisteren dat onze buren een huisje in Spanje erbij hebben gekocht. “Als jullie daar eens heen willen..”Nou graag, in de winter! Wat een geluksvogels zijn we toch.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.