Gordon

Ik heb me nog een tijdje afgevraagd of het niet te veel eer voor Gordon zou zijn om een blog aan hem te wijden. Het is dan ook meer uit medeleven met de Chinezen in Nederland dat ik als oud-mof in de toetsen klim. En het gaat ook niet om lolbroek Gordon alleen.

Als Gordon midden jaren 70 jurylid was geweest en ik zou hebben meegedaan als talent (onvoorstelbaar) – hij zou vast hebben gevraagd of ik niet eerst de fiets van zijn opoe wou terugbrengen. Ik heb toen zelf niet veel hinder ervaren van mijn mofricaanse komaf, maar je moest er als Duitser in Nederland toch wel tegen kunnen dat er opmerkingen en grapjes werden gemaakt. Aanval was soms nog de beste verdediging. Dan sprak ik in de derde persoon over mezelf als mof. Dat neemt de wind uit de zeilen. Op een gegeven moment houdt het op.

Later heb ik de opkomst van de kut-Marokkanen als welkome bliksemafleider ervaren. De mof kreeg wat meer lucht en gaandeweg zijn Nederlanders zelfs steeds meer van Duitsers gaan houden. Het lijkt soms wel of Nederlanders Duitsland (en vooral Berlijn) nu net zo ophemelen als dat voorheen omgekeerd het geval is geweest. Dat kan toch ook niet lang goed gaan?

Als blanke Duitser heb je het voordeel dat je uiterlijk niet te onderscheiden bent van een blanke Nederlander. Als je dan ook nog “Scheveningen” en “Suikerklontje” foutloos kunt uitspreken wordt je niet meer in de verkeerde richting gestuurd als je naar het station moet. Als echte Chinees blijf je de pisang. Een makkelijk doelwit voor figuren als Gordon. En de Gordons zijn talrijk en overal vertegenwoordigd. Zij hebben al genoeg aan veel kleinere verschillen. Kom maar eens als Noord-Hollander terecht in een zuiver Brabantse gemeenschap of als “Limbo” in Friesland…

Het verschijnsel is zeker ook niet typisch Nederlands. De Gordon zit in ieder van ons (excuses bij voorbaat aan wie zich Gordon-vrij weet). Het houdt pas op als ieder zich afvraagt of het wel zo nodig is om verschillen met anderen te benoemen teneinde de eigen groep te behagen.

Een dergelijk kritische houding mag in de allereerste plaats toch wel worden verwacht van een jurylid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.