Erbse

Mijn oude vriendin uit onze gemeenschappelijke zandbaktijd in de Heimat ging laatst op bezoek bij haar dochter en de “Erbse” (dat is hun voorlopige aanduiding voor het nog ongeborene). Wij allen verkeerden ooit in die staat van “erwt”. In de beginjaren vijftig van de vorige eeuw was het nog volstrekt onmogelijk om vóór de geboorte ook maar iets meer over de hoedanigheid van de erwt te weten te komen. Pas na de geboorte kon ik bijvoorbeeld met de kennis van toen worden aangeduid als “jongen” en ambtelijk van het geslacht “m” worden voorzien. En dat baseerde men destijds in alle onwetendheid uitsluitend op wat men tussen mijn benen zag! En dan moest de erwt natuurlijk ook nog een naam hebben en dat werd in die tijd eigenlijk vanzelfsprekend ook een “jongens”naam. Men wist gewoon niet beter, en ik neem ook niemand iets kwalijk.

De puberteit was al moeilijk zat want ik verkeerde bijna uitsluitend in het gezelschap van voormalige erwten van dezelfde administratieve indeling. De erwten met een administratieve v gingen naar een school die best ver weg was. Was ik nou homo omdat ik bijna uitsluitend omging met mijn soort erwten of hetero omdat ik bijzonder nieuwsgierig was naar de v-erwten? Dat was best wel een relevante vraag!

Afgezien van wat mijn ouders nooit te weten zijn gekomen, heb ik verder gewoon maar geprobeerd om te voldoen aan de verwachtingen die mijn omgeving van mij had of waarvan ik dacht dat mijn omgeving die had. Die verwachtingen waren soms ook niet niks. Dus denk maar niet dat dat per definitie de gemakkelijkste weg was. Maar ook ik wist niet beter en heb min of meer opportunistisch en soms zelfs vol overgave het hetero-pad ingeslagen.

Verwarrend was dat er zo nu en dan telkens weer mannen probeerden mij van dat pad af te brengen met als hoogtepunt vrij recentelijk nog een Roemeense geestelijke die mij met hemzelf in de echt wilde verbinden en daardoor te laat bij een bruiloft kwam. En of dat niet genoeg was (dit kwam mij ter ore), hielden sommige vrouwelijke collega’s mij voor een leernicht, terwijl ik gewoon motor reed en leren broeken mooi winddicht en warm zijn en ook regen tegenhouden. Bovendien vind ik leer lekker aanvoelen.

En dit soort problematiek valt natuurlijk helemaal in het niet vergeleken bij de meer existentiële vraagstukken over het zijn “an sich”, de kwestie of individualiteit überhaupt bestaat, hoe het ik zich verhoudt tot het wij en of wat ik gemakshalve aanduid als “ik” niet in wezen een kwantum-effect is.

Met geen haar op mijn hoofd heb ik mij tot nog toe echter afgevraagd of ik “binair” dan wel “non-binair” zou kunnen zijn. En die vraag dringt zich nu toch sterk op. Steeds meer belangrijke persoonlijkheden die ik niet kende, presenteren zich publiekelijk vol trots als non-binair.

Ik wil nu – ook gezien mijn leeftijd – niet meer in de val trappen om mij als binair dan wel non-binair te positioneren. Om alle toekomstige ontwikkelingen vóór te zijn verzoek ik eenieder mij voortaan als non-alles te bejegenen en bij elke nieuwe ontmoeting geheel in de geest van de kwantumtheorie op basis van observatie mijn dan actuele toestand zelf te bepalen. Ik ben dus in zekere zin non-b/n-bLHBTIQAPC++** of eigenlijk nog het liefst “erwt” tot ik anders word waargenomen (waarbij de waarneming geheel voor eigen rekening is!).

9 gedachten over “Erbse

  1. Margriet

    Geweldig blog , Helmut. Het is ongelooflijk van hoeveel kanten dit thema ineens op ons afkomt. Hadden we de betekenis van alle letters in dit spectrum maar veel eerder geweten. Gelukkig leren we hierover van onze kinderen, en van een programma als De Roze Revolutie vanavond, waaruit nog veel meer dan twee gradaties blijken. Boeiende tijd, het houdt ons scherp.

  2. Adelbert

    Een mooie observatie, Helmut en fraai geformuleerd ook. Ik lees hier en daar dat ook dieren zich schuldig maken aan aberraties als homoseksualiteit en promiscue gedragingen. Zouden ook dieren ingedeeld kunnen worden in categorieen als non-b/n-bLHBTIQAPC++** ? Je weet maar nooit, maar waarschijnlijk zal het ze een rotzorg wezen.

    1. Helmut Bericht auteur

      Verras mij. Laat je creativiteit de vrije loop. Ik heb hoge verwachtingen van jou. Dat weet je. Maar – geen stress. Komt goed! Je hebt nog twee á drie weken bedenktijd. Dan hoop ik een keer aan te kunnen komen op de fiets.

  3. Alex van de Kerkhof

    Martin Heidegger (1889, Messkirch) hield ons al voor dat het als mens gaat om Dasein, het er zijn, het in de wereld (geworpen) zijn. ¨Das Nichts nichtet¨, en zo is het!

    1. Helmut Bericht auteur

      Zou Heidegger een keer in Huissen zijn geweest of heeft hij het Huissense denken doordesemd? Een van de dingen die hier als een paal (poal) boven water staan, is dit inzicht! Sterker nog, deze Huissense lijfspreuk staat in restaurant “De Betuwe” op de muur en in een van de eerste huizen (dat van vriend Hans) tegen de gevel:
      A’j d’r mor bun!

  4. Hilde

    Wat een sublieme blog! Hilarisch. Ik ben overigens cisseksueel kwam ik laatst achter…. ik denk als erwt al. En dat verhaal van de roemeense geestelijke maakt me nieuwsgierig en zou ik graag nog eens wat uitgebreider horen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.