Bomen

Mijn blog over “mijn” klimboom heeft veel losgemaakt. Zo kreeg ik van mijn buren het DIKKE OUDE BOMEN BOEK (Gerard Janssen) cadeau, zijn we naar de film van/over Peter Wohlleben geweest, en attendeerde een (jongere) oud-collega me op de fantastische bomen-pil van Richard Powers: “Tot in de hemel”. Hij had me al gewaarschuwd, maar ik ben er nu al bijna drie maanden mee zoet. Misschien groeien sommige bomen wel sneller dan dat ik lees…

Daarnaast ben ik op mijn wandelingen meer op bomen gaan letten en heb er foto’s van gemaakt. Gewoon met mijn mobieltje. Niks bijzonders. Het ging me om wat ik zag. Als je zin hebt, neem ik je in dit blog mee langs de fraaiste exemplaren.

Nummer 1: De reuzelevensboom is niet echt een klimboom. Dat zie je zo. Hij kan wel 70m hoog en meer dan 1000 jaar oud worden. En als je even googelt dan zie je op Duitse bosbouwsites meteen dat het de boom van de toekomst is. Hij groeit snel en levert veel hout. De plaatjes van gekapte lange, rechte stammen doen de harten van de Duitse bosbouwers hoger slaan. En dan kun je op je klompen aanvoelen dat ze daar geen 70m hoog worden en ook zeker geen duizend jaar oud. Dus gauw nog even genieten van de exemplaren die niet in een plantage gegroeid zijn. Deze kwam ik in Kastellaun tegen.

Deze bomenhand stond zo maar langs het wandelpad naar me te zwaaien. Ja, en nee, natuurlijk staat deze boom daar niet de hele tijd op mij te wachten, dat weet ik ook wel, maar toch!

Op dezelfde wandeling die door een prachtig beekdal voerde, zag ik deze afgezaagde stam in een beekje liggen. Hij was van binnen al zo ver vergaan dat het water er dwars doorheen kon lopen en aan de onderkant als uit een bronnetje weer tevoorschijn kwam.

Slechts een paar stappen verder trof ik dit geraamte aan. Net een afgekloven poon, toch?!

En van daar uit spring ik zomaar in dit raadselachtige plaatje. Zonder uitleg zul je niet gauw weten wat je ziet. Ik sta hier midden in een oude wilg. De foto is langs mijn rode werktrui recht naar beneden genomen, langs mijn broekspijpen tot aan mijn schoenen. De oude holle wilg zat van binnen vol plantjes en turfmolm. Die ben ik eruit gaan scheppen tot ik in de boom zo diep gezakt was dat ik er bijna niet meer uit kwam. Oude wilgen vind ik geweldig. Vooral de opengescheurde veelkoppige monsters die je bijna met een nagelschaartje moet knotten omdat ze anders meteen omvallen. (Juist, het knotseizoen is weer begonnen!)

Wat ik hier zie, weet ik zelf niet zo goed. Dit grumpy old tree achtige object met capuchon en kiespijn is ontstaan in het gat van een afgebroken tak dat een boompaddenstoel ten volle is gaan benutten. Het doet me ook ergens aan filler denken. Na de 20ste plastisch chirurgische ingreep zou je er zo uit kunnen zien.

Wat zich onder de grond bevindt dat zie je natuurlijk normaal niet. Hier zie je een es langs een slootkant wortelen. In de loop der jaren zijn alle uitlopers naar de slootkant toe afgesnoeid. Dat zorgt voor prachtige bulten en gaten. En in het grote gat woont een muis. Echt!

Wat ik bij deze olifantspoot zou moeten vertellen weet ik eigenlijk niet. Het plaatje spreekt voor zichzelf. Alleen zit die slurf natuurlijk op een totaal verkeerde plek.

Hier dansen twee verleidelijke jonge beuken met een eik. Jaja, ik ben weer lekker bezig, maar kom even met me mee, want op het (na dit plaatje) volgende plaatje ….

… zie je aan de linker kant hoe beuk en eik met hun knieën lepeltje-lepeltje de grond in groeien. Dat ziet er mooi harmonieus uit maar als de relatie zo lang duurt …

… dan zie je uiteindelijk dat de eik door de dansende beuken ingepalmd wordt en het aflegt. Einde feest? Genieten tot je erbij neervalt? Zeg het maar of wandel de volgende keer mee om samen te filosoferen en de fantasie de vrije loop te laten.

Wat rest zijn dan de getuigen van een groots leven zoals deze:

Bijzonder aardig in deze tijd vlak voor Sinterklaas is het toch wel als bomen een letter voor je vormen. Deze is niet volmaakt. De uitgroei naar links boven stoort een beetje. Maar je moet ook niet te veel van bomen verwachten. Dat dan ook weer niet! Laten we wel wezen. Ik ben met deze H dik tevreden.

Tja, ik heb even gedacht: zal ik of zal ik niet? Ik heb deze foto er toch maar bij geplaatst want een van mijn lezers is gynaecoloog. En aan hem moest ik meteen denken. Maar dat zegt natuurlijk weer meer over mij dan over die boom. En zo ben ik weer degene die zich in een gênant daglicht plaatst. Nou, maak er maar wat anders van! En excuses bij voorbaat. Een meer kunstzinnig georiënteerd mens ziet er mogelijk een harp in!

Berken kunnen zowel horizontaal als verticaal geheimzinnige streepjescodes vormen. Die moet je gewoon zo lezen als je ze ziet. Je mobieltje helpt je daarbij niet verder. Dat is duidelijk.

En soms heeft ook een enkele tak even moeite om zijn eigen draai te vinden. Maar uiteindelijk gaat alles naar het licht.

En dan maak ik meteen gebruik van de gelegenheid om jullie allemaal een fijne “Adventszeit” toe te wensen, kerstdagen/joelfeest in gezondheid en vrede en een goede jaarwisseling. We houden contact – via onze worteltjes 😉

13 gedachten over “Bomen

  1. Margriet Welling

    Prachtige foto’s en verhalen, ik heb weer genoten en wil wel eens mee op bomenwandeling. In een van mijn lievelingsbomen heb jij wel eens gezeten met mij, in mijn boomhutje op 3,5 m hoog. Toen ging het niet om de boom maar om wat daar in de buurt rond kon lopen, vos of ree. De andere bijzondere boom staat in onze tuin, een kersenboom met een uilenkast erin sinds kort. En nu kunnen we elke dag twee steenuiltjes gadeslaan vanuit huis. Geweldig leuk. Mooie winter, mooie kerst en blijf gezond!

  2. Colien

    Oh Helmut, stuk voor stuk prachtig, je foto’s én je uitleg van elke boom. De plaatjes zijn geweldig, maar de tekst minstens zo! Ik heb genoten! Dank!
    En ook voor jullie een mooie decembermaand, kersttijd, wisseling van het jaar en blijf vooral gezond!

  3. Ingrid Heutink

    Nou Helmut, mooie verhalen! Bomen: het zijn net mensen. Maak een Fotoboek, de foto’s zijn prachtig en om met meer mensen te delen. Liefs Ingrid

  4. Hilde

    Hoi Helmut, Heerlijk al deze associaties! En het is jou wel toevertrouwd om daar een boom over op te zetten. Het geeft me een andere kijk op bomen en weer wat meer kijk op jouw innerlijke wereld :). Inspirerend! Ik ga komend weekend het bos is en zal eens kijken wat de bomen mij nu te vertellen hebben.
    Met groet,
    Hilde

  5. Adelbert

    Zeer genoten van ‘je’ bijzondere bomen, je toelichtingen die Aarsman naar de kroon steken en je ronduit poëtische observaties. Dank je wel.

  6. Betty

    Ha Helmut, ik heb zo een mooie bomenwandeling met je mogen maken. Dankje.
    En wat betreft je boom voor de gynaecoloog: geen gêne; a dirty mind is a joy forever!

  7. José Bruens

    Wat een fantastische foto’s met meeslepend verhaal! Ik word hier heel blij van Helmut! Nu mis ik de gebruikelijke blije emoji’s om toe te voegen, het zij zo. Laatst was ik op ’n paddenstoelenexcursie bij Hemmen, en ik keek daar al snel meer naar boven dan naar dat grut beneden… zoveel eigenheid hebben die oude bomen!
    Nog een vraagje, mag ik deze link met een clubje van Boomrijk Lingewaard delen? Frans, Arianne en Marjolein worden hier ook heel blij van! Lianne is al geabonneerd dacht ik…

  8. Alex van de Kerkhof

    Prachtige foto´s! Die van een ´getuige van een groots leven´ en van de boom die de letter H nabootst, zijn wel het mooist. Niet zozeer vanwege hun eigen herfstige schoonheid, maar vanwege de geportretteerde mysteries daarachter, die lichte nevel, die donkere staken!

Laat een antwoord achter aan Ingrid Heutink Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.