Zalvers en kwakzalvers

Op alle mogelijke podia roeren de zalvers zich de laatste tijd tegen de kwaksalvers – van DWDD tot het partijblad van GroenLinks. Wat zit ze toch zo dwars? Voelen ze zich in het nauw gedreven doordat collega specialisten voor de rechter zijn gedaagd wegens wanprestaties, doordat hele afdelingen van ziekenhuizen moesten sluiten omdat de specialisten vechtend over de vloer rolden in plaats van patiënten te genezen, doordat steeds vaker medische missers uitlekken, doordat de discussie over betaalbaarheid versus effectiviteit van behandelmethoden luider wordt (om maar willekeurig wat onderwerpen te noemen)?

Zij zouden gerust trots mogen zijn op wat de medische wetenschap tot nu toe al wel heeft bereikt. Maar de verbetenheid waarmee deze zalvers zich tegen de kwakzalvers proberen af te zetten, doet vermoeden dat er iets wroet, dat zij zich terdege ervan bewust zijn hoe machteloos de geneeskunde in heel veel gevallen nog is – misschien wel in de meeste gevallen. Maar wat de geneeskunde heeft ontdekt en vermag, blijft toch desondanks al spectaculair te noemen!?!

Wel moet er bij alle succesverhalen van de geneeskunde / de medische wetenschap nog een verschil worden gemaakt tussen theorie/onderzoeken aan de ene kant en de dagelijkse praktijk van haar beoefenaars aan de andere kant. Geeft de eerste nog een (soms helaas ook opgeklopte) hoge kans op succes bij bepaalde medicaties/behandelingen, in de praktijk valt het soms toch bitter tegen al is het maar omdat je als patiënt aan de verkeerde kant van de kans op genezing zit.

En dan krijg je die vervelende gevallen van patiënten die na jaren behandeling door hoog dan wel minder hoog gekwalificeerde zalvers met bijvoorbeeld hun migraine, hun aanhoudende napijn na een gordelroos of wat dan ook in hun arren moede bij een mazzelaar van een acupuncturist te rade gaan die wonder boven wonder al na een paar behandelingen met een dijk van een “placebo” scoort. En dan krijg je natuurlijk ook van die verhalen die de ronde doen: “Ik had al veel eerder ….” En daar wordt een zalver kennelijk zo witheet van dat hij in de aanval moet.

Maar het zijn niet alleen boskabouters en kruidenvrouwtjes die op “placebo’s” gokken – ook medische specialisten (neurologen, gynaecologen, tandartsen …) maken gebruik van acupunctuur: omdat het soms zo verdomde goed helpt. En dat is het punt. De geneeskunde helpt soms niet hoewel bewezen is dat ze eigenlijk wel helpt of zou moeten helpen en de acupunctuur helpt soms wel hoewel dat eigenlijk helemaal niet kan. En misschien bevinden zich in de kring van de “Götter in Weiß” ook heel wat mindere goden en zitten er onder de kwakzalvers echte keien van behandelaars.

In plaats van benieuwd ernaar te blijven hoe dat allemaal kan, met een open mind onderzoek te blijven doen en niet ontmoedigd te raken als het de eerste 200 jaar nog niets oplevert, gaan de zalvers tekeer tegen de kwakzalvers. Dat maakt hen verdacht.

Wat telt is toch als de patiënt zegt: “Die behandelaar heeft mij prima geholpen!” Zalver of kwakalver maakt dan toch niet meer uit. Hou dat in een statistiek bij op internet. Koppel daar de vergoedingssystematiek aan. Dat is nog eens een aansporing om goed werk te leveren. Dat zou veel beter zijn dan een BIG-register? Wat zeggen diploma’s en registratieprocedures eigenlijk nog tegen de achtergrond van bekostigingssystematiek en lobbypolitiek? Frits Weijschede (GROENLINKS MAGAZINE / DECEMBER 2013) heeft wel een punt als hij de zeggingskracht van de BIG-registratie relativeert al gaat hij daarin nog lang niet ver genoeg.

Neem de patiënt serieus. Informeer hem/haar volledig over alle opties, risico’s en alternatieven. Doe je best hem/haar beter te maken. En doe niet of je de patiënt in bescherming wilt nemen terwijl je (op de verkeerde manier) voor het hachje van een beroepsgroep aan het knokken bent.

 

2 gedachten over “Zalvers en kwakzalvers

  1. Sophie

    Fijn dat je een ingezonden brief hebt geschreven aan GroenLinks-magazine, ik ben blij dit te lezen.

    Nuchter gezien. Een ‘bewezen’ behandeling houdt in dat een gedeelte van de deelnemers van een paar testgroepen baat had bij een behandeling/middel, dat er in die groepen meer mensen vooruit gingen dan in de controlegroep. Meer niet. Voor mij als patiënt maakt het niets uit of een middel bij anderen werkt of niet. Het gaat de patiënt erom of een middel bij haar (hem) werkt. Zie je vooruitgang, dan werkt het dus. Zie je geen vooruitgang, dan werkt het bij jou niet. Placebo-effect, onzin, laten ze ophouden met (zieke) mensen te onderschatten. Als je 4 middelen/behandelingen probeert en 3 werken niet en 1 wel, wat dan, geloofde je toevallig wel in het 4e middel en in de vorige 3 niet?

    Zeker bij de vele ziekten/aandoeningen waar de reguliere geneeskunde geen of onvoldoende antwoord op heeft, is goede alternatieve geneeswijze een grote zegen. Ook voor de maatschappij. Minder ziekteverzuim, minder uitkeringen, minder thuiszorg, noem maar op. De anti-kwakzalver-beweging moet zich eens gaan afvragen waar hun angst vandaan komt en daar goed mee leren omgaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.