Categoriearchief: Fotoblog

Baltische totempalen

De Litouwers kleden het landschap graag aan met een soort totempalen met kunstig en vaak een beetje grimmig houtsnijwerk. Kruisbeelden zie je overal en er is zelfs een heuvel met een giga grote – zeg maar mega –  verzameling ervan, die is ontstaan uit een beetje een uit de hand gelopen protest tegen de Sovjet overheersing. Allemaal heel begrijpelijk, serieus, triest, absurd en vermakelijk tegelijk. Litouwen blinkt uit in absurde verzamelingen en musea. Je weet soms niet wat je ziet. Hier een kleine greep uit wat we er tegenkwamen in de categorie kruisbeelden, totempalen en ander leuk houtsnijwerk…..

Zonsondergang

Het is niet echt een zomer om over naar huis te schrijven. Maar ’s avonds dacht ik vaak: WOW. Wat een vuurwerk! En twee halo’s zitten er ook nog tussen. Allemaal gezien vanuit mijn werkkamer en gefotografeerd tussen twee bomen door.

Wat wel opvalt: wat schuift de zon elke dag toch al rap weer op richting Westen. Sinterklaas komt eraan. Met oranje Pieten?

Zwarte gaten

Bijna iedereen die je hoort, heeft deze zomer veel meer last van muggen dan anders. Ik ook. Daarom heb ik besloten dat spinnen tijdelijk maar mijn vrienden en bondgenoten moeten zijn. Het is eigenlijk net als in de politiek (als u begrijpt wat ik bedoel).

Maar het gaat nog dieper. Ik zag dat mijn pas geschoren haag wat zwarte gaten vertoonde waar spinnen in trechters van hun netten op prooi zaten te wachten. Dat deed me denken aan de zwarte gaten in het heelal die de materie in hun omgeving opslokken en door hun onvoorstelbare zwaartekracht deuken in het tijdruimte gewricht drukken.

En dan kijk je ineens heel anders naar spinnen en hun webben die op gravitatievelden lijken en waar uiteinden die heel ver van elkaar verwijderd zijn door geheimzinnige ragfijne draden met elkaar verbonden blijven.

Kijkers

Deze druilerige zomer was het helemaal raak. Eerst ontdekte ik een ransuil in een boom boven het fietspad op nog geen 100 m van ons huis. Die kreeg ik niet zo goed op de foto, maar ik zag hem er haast elke avond zitten. Soms was ik een tijd aan het zoeken terwijl die de hele tijd al vlakbij op een tak naar me te kijken zat. En dan was het de vraag: wie kijkt hier naar wie en wie kan de ander het langst in de ogen kijken? Een paar dagen later was een uil (een ransuil volgens mijn kleinzoon Tijn – en die kan het weten) prachtig on show waarvan ik in het donker een flitsfoto kon maken. Die ging later ook op de nok van ons dak zitten. Met de flits van mijn mobieltje kon ik alleen de ogen zichtbaar maken. En tenslotte kreeg ik drie jonge uilen (zullen de kleintjes van de ransuil zijn) voor de lens. Hier de foto’s om mee te genieten.

Nevelochtend in rivierenland

Dikke mist is niet echt iets voor een amateurfotograaf als ik. En als je ’s ochtends naar buiten kijkt en je ziet nevel hangen met daarboven de zon die op doorbreken staat, ben je vaak al te laat. Eergisteren dacht ik dat ik op tijd was om in Meinerswijk wat mooie foto’s te maken. Onderweg kwam ik wat vroege vogels op een dak tegen. Mijn bril was nat van de mist zodat ik dacht dat het nog mistig was, maar in Meinerswijk hing helemaal geen mist meer. En zoals ik eerder ook al eens heb gemerkt, lagen Park Holthuizen en de Bakenhof nog wel in de mist maar was het verder naar het Westen toe al helder.

Al bij al besefte ik weer hoe vaak je vroeg moet opstaan en hoeveel deskundigheid en volharding erbij komen kijken als je mooie foto’s wilt maken in ons prachtige rivierenlandschap. Toch heeft de fietstocht een paar mooie plaatjes opgeleverd aan de rand van het stedelijk gebied. En – we blijven het proberen …

Driedubbele maansverduistering

Als ik niet toevallig slecht had gedroomd en ook niet naar de WC had gemoeten dan was ik waarschijnlijk gewoon door blijven slapen. Maar toen ik gezien had dat het helder was, heb ik mijn skipak over mijn pyjama getrokken, heb dikke sokken aan gedaan, een muts op mijn kop gezet en ben met camera en statief de tuin in gegaan.

Ik ben amateur, mijn foto-uitrusting is niet “pro” en het bleef ook niet helder. Bij de verwachtte maansverduistering kwam dus de versluiering door de wolken. En dan vroeg ik me steeds af, waarom ik toch ondanks alle verwoede pogingen die met heel wat gehijg en gekreun gepaard gingen mijn object niet scherp in beeld kreeg – het was mijn hete adem die op de lens was gecondenseerd…

Je leert in elk geval heel wat over scherp stellen en ISO’s als je twee uur lang blijft oefenen. En de maan blijft ook niet stil staan! Enfin, dit is het resultaat. Meer kon ik er met mijn kunnen en middelen niet van maken. Maar voor wie is blijven doorslapen: hier een kleine impressie van de tijd tussen 03:15 en 05:15 vanuit Huissen NW.

Fotosafari in de Wildernis

Op vrijdag 17 oktober heb ik een fotoworkshop gevolgd o.l.v. Melchert Meijer zu Schlochtern (www.mmzs.nl). We gingen voor zonsopgang met een jeep van Staatsbosbeheer de Oostvaardersplassen in. Daarbij mochten wij ook op plekken komen die afgesloten zijn voor het publiek. De weersvooruitzichten waren niet zo gunstig maar dat bleek uiteindelijk reuze mee te vallen al bleef het de hele ochtend wat heiig. Hier een paar van de foto’s die laten zien hoe geweldig het was. Maar eerst een korte video (als de vorige link niet goed werkt ga naar de video op YouTube).

 

Insecten

Op vakantie in Kroatië heb ik genoten van de mogelijkheden van mijn nieuwe camera. Veel details die je met het blote oog (of in mijn geval: door een multifocale bril) niet kunt zien, kun je wel onderweg vastleggen en na de wandelingen in hoge resolutie bewonderen. Dat gaat nog veel verder dan wat ik hier kan laten zien. Maar ik wil de liefhebber alvast een indruk geven. Verder inzoomen? Neem dan contact met me op.

Manga

Twee dagen geleden zou ik nog gevraagd hebben: “Waar heb je het over?” Door de Japan-Tag in Düsseldorf waar ik per toeval in terecht kwam, heb ik nu een idee van “Manga”. In elk geval was het voor mij als hobbyfotograaf op zoek naar motieven de perfecte ontmoeting met prachtig gekostumeerde mensen op zoek naar aandacht voor hun creatie.

En mocht je knuffels tekort komen: sluit aan in een van de lange rijen free-huggers die zich langs een andere lange rij free-huggers heen hugt en je kunt weer jaren vooruit.

Als Manga inspiratie zou kunnen zijn voor wiens fantasie ophoudt bij bivakmutsen …. – onze wereld zou er zo veel beter van worden.

Een selectie: