Auteursarchief: Helmut

Boarding pass van de bloedbank

Beste Sanquin bloedbank,

Ik vond jullie oude oproepkaarten eigenlijk ontzettend doeltreffend en duidelijk. Nu kreeg ik een envelop met “Boarding pass” erop, Flight Number SAN19, Departure Airport SAN/T4, Seat A23, Iets met Boarding Priority 1 en dat allemaal om 00:19 uur zonder datum – dat dan wel weer.

Zou het nou echt zo zijn dat jullie oude vliegtuigrompen hebben opgekocht om jullie stoelen en aftapinstallaties erin onder te brengen zodat het doneren een “nog leuker” en helemaal te vetgaaf megaflitsend eigentijds event gaat worden dat je met priority via Instagram en YouTube kunt en wilt delen met de rest van de wereld? Kijk dan wel uit dat er geen foute muggen in die oude rompen zijn achtergebleven….!

Nee, wat mij betreft hadden jullie echt geen communicatiecreatievelingen hoeven inhuren. Of vergis ik me zo zeer in jullie doelgroep? Dat geld had m.i. beter kunnen worden besteed!

Wat is geluk?

Geluk? De zin van het leven? Er is veel over te doen – altijd, en de laatste tijd in het bijzonder in de Volkskrant. Maar het ligt allemaal zo simpel! De Nationale Nederlanden weet het precies:

Geluk is als je geen reet te doen hebt, lekker in de zon ligt, voor je natje en je droogje is gezorgd, je vrouw zich om de was bekommert en op de “kids” let en als je ondertussen ook nog kans maakt op een flinke prijs in de Staatsloterij.

Sweet dreams – hoe seksistisch wil je het hebben?

Pink panther

GroenLinks Lingewaard had me gevraagd om over het werk van de rekenkamercommissie te bloggen. Dat heeft geleid tot dit uithuizige blogje

Leuk detail is de opmerking helemaal aan het eind tussen de […]. Veel leesplezier aldaar.

Frohe Weihnachten!

Je moet er wat van maken … 😉

Bloedlink


Ik had een oproep en wilde weer bloed geven bij Sanquin. Even de donortest doen, want: “donortest bloed serieus”! – kijken hoe lang je moet wachten na een griepje. Dus hup naar de website van Sanquin via mijn oude link:

Oeps. Daar ging iets is. Maar geen nood, via het menu kom ik toch nog bij de donortest.

Vraag 1: Ben je donor? Je zou denken dat je dan Ja of Nee kunt antwoorden, maar niet bij Sanquin:

Vooruit, ik ben bloeddonor. Vraag 2 (stap 2 van 12):

Mag je die vraag tegenwoordig nog zo stellen? En dan ook nog niet eens gecentreerd? Ach, sommigen lopen wat achter. Laat ik maar traditioneel met Man antwoorden.

Vraag 3 (nog steeds stap 2 van 12):

Hoezo JA? Ik heb geen transfusie gehad. Ik wil NEE invullen. Waar is de Nee?
Dit werkt niet goed op mijn IPad in Safari. Even andere browsers en apparaten proberen: Firefox, Edge, Chrome, Opera – allemaal hetzelfde.
Dan zal het toch niet aan mij liggen. Hier heeft iemand aan de website geknoeid. Bloedlink als je dat online doet!

Koelkastje erbij?

Tegenwoordig kan bijna alles digitaal, zeggen ze. Ook bij de Gemeente Lingewaard. Bijvoorbeeld als je snoeihout kwijt wilt. Ga je gewoon naar de website van de gemeente. Er is een speciale knop voor afval. Dus hup dan maar – oh nee! Eerst komt nog een pagina met uitleg. Vooruit: hup dan maar – eh ja – natuurlijk eerst inloggen met DigiD. Maar dan! Juist, altijd verstandig: eerst nog even de contactgegevens controleren en zo nodig wijzigen… heel goed. Maar zie ik daar in de balk alleen grofvuil staan? Toch maar doorgaan, snoeihout staat immers nog bovenaan de pagina. Ah, nu komen we er. Eerst nog uitleg dat je snoeihout digitaal of telefonisch kan worden aangeboden. HUH? Ze kunnen toch niet bedoelen dat ik mijn snoeihout eerst nog moet digitaliseren? Geintje! Ik zie een knop voor snoeihout. Yep, aangevinkt. We zijn er. Verzenden! Helaas, dat werkt niet. Verplicht veld vergeten in te vullen. Ik moet nog aangeven wat ik aanbied! Maar hoezo? Ik had toch al aangegeven dat het om snoeihout ging. Moet ik er een koelkast bij doen omdat ze het ook over witgoed hebben? Moet ik aangeven dat het om takken, twijgjes en bladeren gaat? Met enkele ranken erbij?
Ik heb nog een oud camping-koelkastje staan. Doe ik dat erbij. Klaar – verzenden. Gelukt. Mijn snoeihout wordt opgehaald. Maar wat moeten ze met dat koelkastje?

Woningnood?

Ik begin me af te vragen of woningnood één van de oorzaken ervoor is dat het aantal insecten in Nederland zo sterk is afgenomen. Na ontdekking van het mobiele wespennest in de tankklep van mijn auto heb ik nu ook nesten in de holle handgreep van mijn grasmaaier ontdekt en zelfs een nest in een schroef in een deurscharnier (waarschijnlijk van een spin). Ik denk dat ik maar een hotel ga bouwen …

Mobiel wespennest

Toen ik afgelopen donderdag voor terugreis naar Nederland in het Roergebied nog even ging tanken kwam er een wesp dicht bij mijn hand. Ik joeg hem weg en ging door met tanken. Maar toen zag ik dit:

Een klein wespennest in de tankklep!

Nu is Duitsland een wesp met Nederlandse migratieachtergrond rijker en zijn er weer minder insecten in Nederland.

Experiment “afmelden”

Keer op keer heb ik post uit de brievenbus gehaald de inhoud van het kunststoffen hoesje ontdaan, het hoesje bij het plastic afval gegooid en de ongevraagde zending (vriendenloterij, postcodekanjers, bank- en giroloterij en al die andere meuk) aan de stapel oud papier toegevoegd. Nu heb ik mij voor al dit soort post afgemeld bij www.postfilter.nl
Bij www.bel-me-niet.nl had ik me jaren geleden al geregistreerd en in de loop der tijd steeds meer partijen geblokkeerd.
App-notificaties en nieuwsbrieven heb ik nu ook onder de loep genomen en drastisch beperkt tot wat ik als wenselijk tot noodzakelijk beschouw.
Bij Facebook moest ik de laatste tijd steeds langer scrollen om iets tegen te komen wat ik van enige waarde vond. Te talrijk werden de suggesties om mensen als vriend toe te voegen die ik van geen meter kende en te vreemd het aanbod aan geweldigs waar ik mogelijk op zat te wachten. Eerst had ik mijn account een tijdlang gedeactiveerd. En nu is die al enige tijd verwijderd.
In plaats van gmail gebruik ik nu steeds vaker protonmail. WhatsApp moet plaats maken voor Telegram en Signal. De reclame die Rusland voor Telegram heeft gemaakt door Telegram te willen verbieden vond ik te overtuigend!
Twitter houd ik er nog in. Via Twitter krijg je nog het best contact als je vragen hebt aan de belastingdienst. Maar voor het overige moet het vogeltje maar zijn snavel houden.

En nu loop ik soms onrustig heen en weer omdat er niets in de brievenbus ligt en omdat mijn telefoon al uren gepiept noch getrild heeft. Maar steeds vaker laat ik mijn telefoon ook liggen als ik even naar buiten ga, in de tuin werk, of even een boodschapje doe. Het is wennen. En dat wennen is “best wel” interessant.

Jaren geleden had een oude studievriend die ergens aan het einde van de wereld woont en werkt al voorgesteld om niet meer te mailen maar terug te keren naar ons oude briefcontact. En dat houden we nog steeds vol (met af en toe een mailtje tussendoor).

En mijn vrienden nu? Die maken kans dat binnenkort een keer de (vaste) telefoon gaat en dat ik aan de lijn hang. Misschien is dat schrikken. Maar misschien is dat ook onverwachts prettig. Dat heb je met experimenten.

P.S.: En dan moet ik er weer aan denken dat ik nog geen anti-colportage-sticker heb!