Maandelijks archief: juli 2016

Zwarte gaten

Bijna iedereen die je hoort, heeft deze zomer veel meer last van muggen dan anders. Ik ook. Daarom heb ik besloten dat spinnen tijdelijk maar mijn vrienden en bondgenoten moeten zijn. Het is eigenlijk net als in de politiek (als u begrijpt wat ik bedoel).

Maar het gaat nog dieper. Ik zag dat mijn pas geschoren haag wat zwarte gaten vertoonde waar spinnen in trechters van hun netten op prooi zaten te wachten. Dat deed me denken aan de zwarte gaten in het heelal die de materie in hun omgeving opslokken en door hun onvoorstelbare zwaartekracht deuken in het tijdruimte gewricht drukken.

En dan kijk je ineens heel anders naar spinnen en hun webben die op gravitatievelden lijken en waar uiteinden die heel ver van elkaar verwijderd zijn door geheimzinnige ragfijne draden met elkaar verbonden blijven.

Kijkers

Deze druilerige zomer was het helemaal raak. Eerst ontdekte ik een ransuil in een boom boven het fietspad op nog geen 100 m van ons huis. Die kreeg ik niet zo goed op de foto, maar ik zag hem er haast elke avond zitten. Soms was ik een tijd aan het zoeken terwijl die de hele tijd al vlakbij op een tak naar me te kijken zat. En dan was het de vraag: wie kijkt hier naar wie en wie kan de ander het langst in de ogen kijken? Een paar dagen later was een uil (een ransuil volgens mijn kleinzoon Tijn – en die kan het weten) prachtig on show waarvan ik in het donker een flitsfoto kon maken. Die ging later ook op de nok van ons dak zitten. Met de flits van mijn mobieltje kon ik alleen de ogen zichtbaar maken. En tenslotte kreeg ik drie jonge uilen (zullen de kleintjes van de ransuil zijn) voor de lens. Hier de foto’s om mee te genieten.