Maandelijks archief: maart 2016

Wel sjoemelsoftware in examens

Het leek er even op dat het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en het College voor Toetsen en Examens een einde wilden maken aan het beleid dat tot een ware epidemie van dyslexieverklaringen heeft geleid. Maar onder grote politieke druk is het verbod op de spelcorrector voor dyslectici bij het eindexamen Nederlands weer ingetrokken. Nu al zo lang speciale voorzieningen en/of extra tijd voor dyslectici gelden bij het eindexamen is het kennelijk moeilijk deze maatregelen weer terug te draaien, hoe ondermijnend zij voor de (talen)examens en het onderwijs als geheel ook uitpakken.

Wat begonnen is als een goed bedoelde noodgreep om een kleine groep leerlingen met een beperking in het examen tegemoet te komen, heeft zich helaas ontpopt als pathogeen beleid. Dyslexie kon daardoor een ware groeimarkt worden met een sterke lobby.

Toch blijft te hopen dat de speciale voorzieningen en/of extra tijd voor dyslectici bij – in elk geval de eindexamens talen – nu hun langste tijd hebben gehad. Het verbod op de spelcorrector is immers vooral teruggedraaid omdat het wellicht te plotseling en onverwachts kwam. Wie weet, wordt er ondertussen al hard aan alternatief beleid gewerkt. En mogelijk kun je dan in niet al te verre toekomst er ook weer van uitgaan dat iemand met een voldoende voor leesvaardigheid ook werkelijk leesvaardig is.

Hoe dan ook is aan te bevelen dat de examens uit de invloedssfeer van politieke belangen worden gehaald en worden toevertrouwd aan de wetenschap die naar de best mogelijke meetinstrumenten zoekt en deze voor het onderwijs ontwikkelt. Een examen leesvaardigheid Nederlands dat spelvaardigheid nog even met of zonder sjoemelsoftware marginaal “meeneemt” zou dan overigens ook geen enkel bestaansrecht meer hebben omdat het volstrekt ongeschikt is om spelvaardigheid deugdelijk te meten.