Maandelijks archief: december 2015

Breng licht in donkere dagen

Sociale woningbouw, personen- en vrachtvervoer, betalingsverkeer, zorg, onderwijs – en misschien missen we nog wat voorheen saaie publieke of semipublieke taken… – de MARKT zou het veel beter doen. We moesten alleen privatiseren en andere leiders hebben uit het bedrijfsleven die opportunities, prospects en leads konden volgen en omzetten in return on investment. De oude stoffige directies moesten wijken voor Raden van Bestuur met een frisse CEO aan het hoofd. En die kon je voor het schamele salaris van een minister-president natuurlijk nooit krijgen. Een dikke leasebak was een must, Maserati zeer welkom. De CEO’s en de grote ondernemingen moesten door onze terugtredende overheid met fluwelen handschoenen worden gefêteerd want anders zouden ze naar het buitenland vertrekken voor nog meer salaris en nog meer rendement (Halbe Zijlstra bijvoorbeeld hanteert dit argument nog steeds!).

Waar fraude en wanbeleid evident zijn geworden, de toezichthouders vervangen zijn, de CEO’s (soms nog net op tijd) het zinkende schip hebben verlaten en onderzoekscommissies de omvang van de financiële ramp in beeld brengen (dat is altijd nog het gemakkelijkste deel), wordt duidelijk dat bijna niets en niemand deze ontwikkelingen, deze mainstream, kon stoppen. Interne critici werd het zwijgen opgelegd. Klokkenluiders moesten het zuur bekopen. De Pompidou’s van het CEO-tijdperk hadden lak aan de eigenlijke saaie taken en probeerden uit te rollen wat zij belangrijk vonden. En als dat niet wou lukken, werd er ten minste een gezichtsbepalend gebouw op een A-locatie neergezet.

Hoe konden we toch in een situatie terecht komen waar bij elke go/no-go-beslissing alleen nog maar het GO van de leider kon klinken? Van onze ministeries moesten we het in elk geval niet hebben en een enkele politica (Tineke Netelenbos) is laatst zelfs als “eenpersoons destructiebedrijf” aangeduid omdat zij op diverse departementen een spoor van vernieling heeft getrokken. Toch een beetje te veel eer voor mevrouw Netelenbos. Wij hebben haar immers haar gang laten gaan. Is collectieve gekte onstuitbaar, destijds, toen en nu? Het lijkt van wel.

Je zou er diep triest van worden, temeer daar ook in onze tijd weer “Bombe mit Bombe (wordt) vergolten” zonder dat dat het probleem echt oplost. Alleen de Krupp’s en de von Bohlen und Halbach’s van nu worden er beter van. Boek en film “Er ist wieder da” zijn helaas hoogst actueel.

Is er dan helemaal geen hoop meer voor de mensheid? Ik kijk in deze donkere dagen graag naar politici en ondernemers die zonder persoonlijk winstoogmerk verantwoordelijkheid nemen, naar onderlinge initiatieven die buiten de gevestigde orde om op basis van deskundigheid en ervaring hun werkterrein met zorg bestrijken. Ze zijn er! Ze doen het goed. Ze verdienen onze aandacht, onze waardering en onze steun.

En dan is er nog de humor. Wat heb ik genoten van het bericht dat ondernemers in Wales dezelfde belastingconstructie hebben opgezet als Facebook en Starbucks. Nu zijn ook zij met hun winsten offshore gegaan. Belastingvrijheid voor iedereen! Dat is gekte met gekte bestrijden. Misschien vinden we onder meer door dit soort acties wel ons verstand weer een beetje terug.

Laten we een list verzinnen. Het moet anders kunnen.